Ο φράχτης του Έβρου ξεσηκώνει αντιδράσεις και πιθανότατα να διχάσει την ελληνική κοινωνία σε μια στιγμή που τα δικά της προβλήματα είναι τεράστια, όμως ο φράχτης, αόρατος ή ορατός θα κάνει την εμφάνισή του κι εντός των Αθηνών.Η θητεία του «προοδευτικού» δημάρχου των Αθηνών θα ξεκινήσει καθώς φαίνεται με το κυνήγι των λαθρομεταναστών σχέδιο που ακούει στο όνομα «ανάπλαση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας». Αλλά στην πράξη κρίνεται η προοδευτικότητα....................
Η ... ανάπλαση, ακούγεται ωραία αλλά προϋποθέτει και βαρβαρότητα, προϋποθέτει ότι χώροι και σημεία του κέντρου που σήμερα είναι παραδομένα στη γκετοποίηση και την παραβατικότητα θα πρέπει να ελευθερωθούν. Κι επειδή αυτό φαντάζει αδύνατο να γίνει με το μαλακό, θα γίνει δια της βίας. Αγνοώ αν υπάρχει στόχευση για ανάπλαση (πιθανότατα το real estate παραμονεύει και πιέζει) και βελτίωση της ποιότητας ζωής στο κέντρο της Αθήνας, το σίγουρο είναι ότι πρωταρχική στόχευση είναι η «σκούπα» στους λαθρομετανάστες, που αποτελούν μια επιπλέον εστία ανάφλεξης σε μια κοινωνική κατάσταση που ήδη μυρίζει μπαρούτι.
Μάρτυρας... η χθεσινή πρεμιέρα της αρμόδιας διυπουργικής, λίγο μετά τη συνάντηση Ραγκούση – Καμίνη, η οποία είχε ατζέντα συζήτησης την αναβάθμιση και ανάπλασητου ιστορικού κέντρου σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, του παραεμπορίου, της παραβατικότητας, των εγκαταλελειμμένων κτιρίων στα οποία στοιβάζονται σε άθλιες συνθήκες οι μετανάστες, κ.λπ.
Ωστόσο, οι άνθρωποι που σήμερα υψώνουν τείχη και προβληματίζονται κατόπιν εορτής στο θέμα της λαθρομετανάστευσης - κηρύσσοντας «μηδενική ανοχή» - μόνο και μόνο επειδή αυτό δείχνει να έχει φτάσει στο απροχώρητο και απειλεί, όπως είπαμε, με αναφλέξεις, πριν ένα χρόνο περίπου νομοθετούσαν για την απόδοση της ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών, στέλνοντας σε τελική ανάλυση κι ένα μήνυμα «ανοιχτών συνόρων».
Και νομοθετούσαν σχετικώς την ώρα που απεργάζονταν το κλείδωμα της χώρας στη φτώχεια και την υποτέλεια. Η αντιμετώπιση όμως του ζητήματος της νομιμοποίησης των μεταναστών (που δεν ταυτίζεται με την απόδοση ιθαγένειας, αν δεν απατώμαι) απαιτεί Πολιτεία και κοινωνία που ευημερούν ώστε να είναι δυνατές αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και για τους πολίτες και για τους πρόσφυγες και να διασφαλίζεται η όσο το δυνατόν αρμονικότερη συμβίωση, να μην απειλούνται δηλαδή πολιτισμικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας υποδοχής.
Σήμερα, όχι μόνο δεν διασφαλίζονται ομαλοί όροι ένταξης των ανθρώπων αυτών που στην ουσία «λιμνάζουν» στη χώρα μας με τη βούλα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, αλλά η επ’ αόριστο μνημονιακή συγκυρία πλήττει πρώτα τους ίδιους μαζί με τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και το περιθώριο και τους εκθέτει περαιτέρω σε συνθήκες ανομίας κι εγκληματικότητας στρέφοντας την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον τους. Η κοινωνία δε, συνειδητοποιεί ότι πλέον το επίπεδο διαβίωσής τείνει να εξισωθεί με αυτό του μετανάστη – «γινόμαστε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα», λένε πολλοί, όλο και περισσότεροι πια.
Το κακό είναι ότι πλέον, αν δεν επικρατήσει ψυχραιμία, που είναι ομολογουμένως δύσκολο, δεν θα θερίσουν θύελλες μόνο οι πραιτοριανοί και οι τυχοδιώκτες προϊστάμενοί τους, αλλά θα τις θερίσουμε όλοι μαζί....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου